बकुळीचा मंद सुगंध
पहाट वेळी दरवळला
वेचलेल्या फुलांचा गजरा
तुझ्या केसात माळला
धुंद मन वेडावले
तुज सवे स्वप्नी रंगले
प्रितीचे क्षण अलवार
श्वासात भरूनी घेतले
अत्तराचा फाया सखे
तू दिलेला ठेवीन जपून
आठवण गोड क्षणांची
जगतो पुन्हा फिरून
जीवनाचे गीत गाऊ
सोबतीने सुखाने
मैफिल रंगेल आपुली
भिजुनी सुगंधाने
ओंजळीत माझ्या यावे
तुझ्या प्रितीचे दान
संसाराचे चित्र देखणे
रेखाटते माझे मन
सौ. वंदना शशिकांत पाटील
