निळ्या नभी भरते शाळा
निळी निळी माझी शाळा
पाखरे येतात शाळेत
लपून बसतात ढगात
रात्री चंद्र येतो आकाशात
मुले खेळतात चांदण्यात
कधी लपतो चंद्र ढगाआड
चंद्रावरील शाळा फार द्वाड
खूप करतो मस्ती नभात
धावतो पळतो ढगांमागे
चांदण्याचा सडा वेचतो
सुर्याला पाहून लपतो चंद्रामागे
आई नाही येत दंगामस्ती पहायला
चल घरात आधी म्हणून ओरडायला
मिळते येथे भरपूर खेळायला
चंद्रावर बसून घर शोधायला
परिक्षा आमची असते तेव्हा
झरझर झरझर पाऊस येतो
पेपर आमचे भिजवून टाकतो
आम्ही मग पावसात चिंब भिजतो ..
ही शाळा मज फार आवडते
पण आईची आठवण येते
मी पावसा सोबत खाली येतो
गच्च गच्च मिठी आईला मारतो
कवयित्री गुलाब अनिल वेर्णेकर
गोवा
