माय,
तुझा वात्सल्याचा स्पर्श
चपळ करून गेले नेत्र,
साठवतो नजरेत विश्व
गाजवतो आज सारे क्षेत्र.
माय,
तुझ्या प्रेमळ स्पर्शाने
शब्द असे आले ओठावर,
वावरतो शब्दांच्या जगात
तोलतो आसमंत बोटावर.
माय,
तुझ्या ममतेच्या स्पर्शाने
हातालाही फुटले पर,
घेतो उंच भरारी आकाशी
अता नाही कशाचा डर.
माय,
तुझ्या जिव्हाळ्याच्या स्पर्शातून
मिळाली पावलांना दिशा,
धरतो वाट उजेडाची
सारतो दूर जीवनाची निशा.
माय,
तुझा आपुलकीचा स्पर्श
सर्वांगात भरतो चेतना,
जगण्याला देतो नवं बळ
तुझाच स्पर्श खरी प्रेरणा.
माय,
तुझ्या प्रेमळ स्पर्शातून
जगण्याला नवी उभारी,
थोपवितो कितीही वादळे
घेतो सफलतेची भरारी.
माय,
तुझ्या स्नेहमयी स्पर्शाला
नाही जगी कोणती उपमा,
तुझ्या प्रेमळ स्पर्शाचा साठा
आज ओंजळीत करतो जमा.
रवि ताकसांडे
गडचांदुर जि. चंद्रपूर
